Alaalang paulit-ulit
07-2-08Napakalawak na ng mundong ginagalawan ko. Maraming pasikut-sikot. Oo, alam kong maaari akong mawala ng ilampung beses dahil mahina ang memorya ko at malabo ang mga mata ko. Alam ko ring maaari akong madapa at madulas ng ilampung beses din dahil mahina akong magbalanse at bukod sa mabagal maglakad at madiin kung tumapak, minsan sa totoo lang, tulog ako habang naglalakad.
Pero hindi na ako takot maligaw, madapa, madulas, magkasugat. Ang kalawakang ito ang tahanan ko. Ito na ang buhay ko. At ako ay nadadapa hindi dahil sa wala akong makapitan kung hindi dahil kailangan kong matutong tumayo ng paulit-ulit at magpatuloy. Hindi naman nila ako kailanman iiwanan.
